Blokkades of Boom…

Boom festival in Portugal is voor veel mensen een psytrance, Goa-style dansfeest dat een dag of zeven duurt. Maar er zijn ook conferenties, key note sprekers en workshops over transformatie, naast alle culturele activiteiten. Niet gehinderd door de bassen van een paar honderd meter verderop, namen ik en zo’n honderd anderen uit alle windstreken, deel aan een interactieve sessie met Rita Venturini. Haar kernboodschap was: de toekomst geef je vorm door in het heden los te maken wat vast zit. Elke hindernis die lang niet genomen is in haar ogen een blokkade. Hoe is anders te verklaren dat we oorlogen hebben terwijl iedereen vrede wil, honger terwijl iedereen voorspoed nastreeft en dierenleed terwijl iedereen van dieren houdt?

Opvallend in haar betoog was dat elke beweging vanuit die blokkade, een verbetering inhoudt. Als deelnemers konden we dat zelf ervaren door op zoek te gaan naar een blokkade die je dwars zat en die lichamelijk te symboliseren; om die daarna met behulp van anderen nog wat sterker te maken en tenslotte die anderen toe te staan je in een andere lichaamshouding neer te zetten. Wat niet noodzakelijk een betere houding was, maar wel anders en dus een einde aan de zelfgekozen blokkade (tenminste, de lichamelijke versie daarvan).

Dit soort workshops zijn altijd licht ongemakkelijk. Maar je gaat ook niet naar een festival in deze categorie om vervolgens een week in je comfort zone te blijven. En het is waar: door het veranderen van je houding, door drie anderen, ervaar je ‘aan den lijve’ hoe makkelijk het eigenlijk is om uit vastzittende situaties te komen.

Dit was de eerste dag na de openingsavond en het was negen uur ’s ochtends. Je doet een ‘rare’ oefening; maar niemand had ook maar enig oordeel over een ander. Dat is kenmerkend voor Boom: iedereen bejegent elkaar positief. Zelfs de ambtenaren die de papieren kwamen controleren van een standje waar ik een trui kocht (Boom is landinwaarts aan een meer gesitueerd, het koelt ’s avonds veel harder af dan in Nederland) bleken aangestoken door de positieve vibe. De papierwinkel klopte maar ik had het gevoel dat ze anders ook hadden gedacht: we gaan dit feestje niet bederven, ook niet voor deze standhouder.

Veertigduizend mensen uit 141 landen, die allemaal hun best doen voor een schoon terrein, beperkt watergebruik, die nergens wildplassen, zich aan niets of niemand ergeren en in grote getalen helpen met wat er te doen is. Het is natuurlijk in de eerste plaats een leuke happening, maar je kunt er ook naar kijken als een sociaal experiment. Je wordt voortdurend gevraagd om je verantwoordelijk op te stellen, maar na de toegangscontrole is er alleen maar vertrouwen dat je bijdraagt aan de herhaalbaarheid van het festival. Als je met zoveel mensen een week lang in een swingend soort harmonie samen kunt zijn met al die nationaliteiten, kan dat dan ook niet in een stad of dorp? Wat als we elkaar in een middelgrote stad in Nederland zouden vertrouwen, geen oordeel meer hebben over onszelf en over de anderen, niet langer bang zijn minder te krijgen of bemachtigen dan een ander, als we rekening zouden houden met elkaar, met de planeet en met de herhaalbaarheid van de manier waarop we genieten?

Tussen die gedroomde werkelijkheid en de gemiddelde binnenpagina van de grootste krant van Nederland, zit nog wel wat verschil. Dat is te bekijken als een enorme stapel blokkades. Die blokkades opheffen is niet zo ingewikkeld, als je je laat helpen door anderen en zelf anderen helpt. Dat pikte ik vooral op uit die workshop. Het zijn een heleboel kleine doorbraakjes, bewegingen in zaken die vastgeroest lijken, maar met wat hulp zo kunnen veranderen in iets nieuws. Het hoeft allemaal niet in een grote klap. Boom op zichzelf veroorzaakte al een hele serie doorbraken in levens van mensen. Jij en ik hebben ook de hele dag kansen om te helpen of hulp van anderen toe te laten. In beweging komen is het enige wat nodig is om een bijdrage te leveren aan de verandering van een vastzittende situatie naar iets nieuws. En intussen kunnen we beter niet vergeten plezier te maken met elkaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *